Johannes Bobrowski - Historia wersji

LPF o 09:19, 6 sie 2014

2014-08-06T09:19:44Z

Marcin o 11:34, 8 lut 2011

2011-02-08T11:34:37Z

Nimia2 o 11:24, 9 sie 2010

2010-08-09T11:24:05Z

Nimia2 o 14:32, 11 maj 2010

2010-05-11T14:32:37Z

Nimia2 o 14:30, 11 maj 2010

2010-05-11T14:30:45Z

Nimia2: Added tag: '1961-1970'

2010-04-07T15:07:18Z

Added tag: '1961-1970'

Nimia2: Added tag: '1945-1960'

2010-04-07T15:07:05Z

Added tag: '1945-1960'

Nimia2: Utworzył nową stronę „(1917-1965) poeta i prozaik zaliczany do najwybitniejszych powojennych pisarzy niemieckich ==Biografia== Ur. 09.04.1917 r. w Tylży. Syn urzędnika kolejowego. Dzieci…”

2010-04-07T15:06:46Z

Utworzył nową stronę „(1917-1965) poeta i prozaik zaliczany do najwybitniejszych powojennych pisarzy niemieckich ==Biografia== Ur. 09.04.1917 r. w Tylży. Syn urzędnika kolejowego. Dzieci…”

Nowa strona

(1917-1965) poeta i prozaik zaliczany do najwybitniejszych powojennych pisarzy niemieckich

==Biografia==
Ur. 09.04.1917 r. w Tylży. Syn urzędnika kolejowego. Dzieciństwo spędził w Grudziądzu i Kętrzynie. Uczył się w królewieckim gimnazjum, tam też studiował historię sztuki i germanistykę na Albertynie. W 1938 r. rodzina Bobrowskich (wraz z Johannesem) przeniosła się do Berlina. Tam pisarz związał się z Kościołem wyznającym (Bekennende Kirche). Podczas wojny wszedł w szeregi Wehrmachtu i w końcowej fazie działań wojennych dostał się do rosyjskiej niewoli. Odzyskał wolność w 1949 r. W Berlinie zaczął pracować w wydawnictwie Luzie Groszer, a w 1959 r. został redaktorem naczelnym oficyny wschodnioniemieckiego CDU, Union Verlag. Związany z „Grupą 47”. Zmarł 02.09.1965 r. w Berlinie.

==Twórczość==
Bobrowski zadebiutował jako poeta w 1941 r. na ziemi rosyjskiej. Swoje drukował przy pomocy Izy Siedel w czasopiśmie „Das Innere Reich”. W 1956 r. napisał książkę dla młodzieży „Hans Clauert, der märksische Eulenspiegel”. W 1961 r. ukazał się pierwszy tom jego wierszy – „Sarmatische Zeit”, na tomista w 1962 r. drugi – „Stattenland Strome”. W 1963 r. powstała pierwsza z jego powieści dla dorosłych „Levis Mühle. 34 Sätze über meinen Grossvater” (w 1967 r. wyd. polskie), natomiast w 1966 r. druga – „Litauische Claviere” (w 1969 r. wydanie polskie). Pisał również opowiadania – ich przekłady w języku polskim ukazały się w większości w almanachu „Uczta myszy i inne opowiadania” (wyd. 1968 r.). Pośmiertnie wydano jeszcze dwa tomiki wierszy Bobrowskiego: „” (oba w przekładzie Eugeniusza Wachowiaka).
Jako inspiratorów i mistrzów stylu Bobrowskiego uznaje się Richarda Hamanna (Bobrowski uznawał jego poglądy – iż „język jest połączeniem pierwiastków intelektualnych i zmysłowych, a poezja pramową ludzkiego rodu”, i chciał nawet napisać o nim książkę), Johanna Gottfrieda Herdera oraz Alfreda Brusta (pobudził w Bobrowskim ciekawość poznania historii i kultury rodzinnych Prus).

==Nagrody i odznaczenia==
*1962 r. – nagroda „Grupy 47”

==Bibliografia==
#Chłosta, Jan: Więksi i najwięksi : twórcy kultury niemieckiej z Prus Wschodnich / Jan Chłosta. - Olsztyn : Książnica Polska, 1999. - S. 18-19.

[[Category:Warmia]] [[Category:powiat kętrzyński]] [[Category:pisarze]] [[Category:Literatura]]

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 ==Biografia==
-Urodzony 9 kwietnia 1917 r. w Tylży. Syn urzędnika kolejowego. Dzieciństwo spędził w Grudziądzu i Kętrzynie. Uczył się w królewieckim gimnazjum, tam też studiował historię sztuki i germanistykę na Albertynie. W 1938 r. rodzina Bobrowskich (wraz z Johannesem) przeniosła się do Berlina. Tam pisarz związał się z Kościołem Wyznającym (Bekennende Kirche). Podczas wojny wszedł w szeregi Wehrmachtu i w końcowej fazie działań wojennych dostał się do rosyjskiej niewoli. Odzyskał wolność w 1949 r. W Berlinie zaczął pracować w wydawnictwie Luzie Groszer, a w 1959 r. został redaktorem naczelnym oficyny wschodnioniemieckiego CDU, Union Verlag. Związany z „Grupą 47”. Zmarł 2 września 1965 r. w Berlinie.
+Urodzony 9 kwietnia 1917 r. w Tylży. Syn urzędnika kolejowego. Dzieciństwo spędził w Grudziądzu i [[ewim:Kętrzyn|Kętrzynie]]. Uczył się w królewieckim gimnazjum, tam też studiował historię sztuki i germanistykę na Albertynie. W 1938 r. rodzina Bobrowskich (wraz z Johannesem) przeniosła się do Berlina. Tam pisarz związał się z Kościołem Wyznającym (Bekennende Kirche). Podczas wojny wszedł w szeregi Wehrmachtu i w końcowej fazie działań wojennych dostał się do rosyjskiej niewoli. Odzyskał wolność w 1949 r. W Berlinie zaczął pracować w wydawnictwie Luzie Groszer, a w 1959 r. został redaktorem naczelnym oficyny wschodnioniemieckiego CDU, Union Verlag. Związany z „Grupą 47”. Zmarł 2 września 1965 r. w Berlinie.
 ==Twórczość==
@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 ==Bibliografia==
 #Chłosta, Jan: ''Więksi i najwięksi : twórcy kultury niemieckiej z Prus Wschodnich'' / Jan Chłosta. - Olsztyn : Książnica Polska, 1999. - S. 18-19.
-  [[Category:Pisarze|Bobrowski,Johannes]] [[Category:Literatura|Bobrowski,Johannes]]
+  [[Category:Pisarze i poeci|Bobrowski,Johannes]] [[Category:Literatura|Bobrowski,Johannes]]
 [[Category:Powiat kętrzyński|Bobrowski,Johannes]]
-[[Category:1945-1960|Bobrowski,Johannes]]
+[[Category:Kętrzyn|Bobrowski,Johannes]]
-[[Category:1961-1970|Bobrowski,Johannes]]
+[[Category:Prusy Wschodnie|Bobrowski,Johannes]]

@@ Linia 13: / Linia 13: @@
 ==Bibliografia==
 #Chłosta, Jan: ''Więksi i najwięksi : twórcy kultury niemieckiej z Prus Wschodnich'' / Jan Chłosta. - Olsztyn : Książnica Polska, 1999. - S. 18-19.
+ [[Category:Pisarze|Bobrowski,Johannes]] [[Category:Literatura|Bobrowski,Johannes]]
-[[Category:Warmia]] [[Category:powiat kętrzyński]] [[Category:pisarze]] [[Category:Literatura]]
+[[Category:Powiat kętrzyński|Bobrowski,Johannes]]
-[[Category:1945-1960]]
+[[Category:1945-1960|Bobrowski,Johannes]]
-[[Category:1961-1970]]
+[[Category:1961-1970|Bobrowski,Johannes]]

@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 ==Biografia==
-Urodzony 9 kwietnia 1917 r. w Tylży. Syn urzędnika kolejowego. Dzieciństwo spędził w Grudziądzu i Kętrzynie. Uczył się w królewieckim gimnazjum, tam też studiował historię sztuki i germanistykę na Albertynie. W 1938 r. rodzina Bobrowskich (wraz z Johannesem) przeniosła się do Berlina. Tam pisarz związał się z Kościołem wyznającym (Bekennende Kirche). Podczas wojny wszedł w szeregi Wehrmachtu i w końcowej fazie działań wojennych dostał się do rosyjskiej niewoli. Odzyskał wolność w 1949 r. W Berlinie zaczął pracować w wydawnictwie Luzie Groszer, a w 1959 r. został redaktorem naczelnym oficyny wschodnioniemieckiego CDU, Union Verlag. Związany z „Grupą 47”. Zmarł 2 września 1965 r. w Berlinie.
+Urodzony 9 kwietnia 1917 r. w Tylży. Syn urzędnika kolejowego. Dzieciństwo spędził w Grudziądzu i Kętrzynie. Uczył się w królewieckim gimnazjum, tam też studiował historię sztuki i germanistykę na Albertynie. W 1938 r. rodzina Bobrowskich (wraz z Johannesem) przeniosła się do Berlina. Tam pisarz związał się z Kościołem Wyznającym (Bekennende Kirche). Podczas wojny wszedł w szeregi Wehrmachtu i w końcowej fazie działań wojennych dostał się do rosyjskiej niewoli. Odzyskał wolność w 1949 r. W Berlinie zaczął pracować w wydawnictwie Luzie Groszer, a w 1959 r. został redaktorem naczelnym oficyny wschodnioniemieckiego CDU, Union Verlag. Związany z „Grupą 47”. Zmarł 2 września 1965 r. w Berlinie.
 ==Twórczość==

@@ Linia 5: / Linia 5: @@
 ==Twórczość==
-Bobrowski zadebiutował jako poeta w 1941 r. na ziemi rosyjskiej. Swoje drukował przy pomocy Izy Siedel w czasopiśmie „Das Innere Reich”. W 1956 r. napisał książkę dla młodzieży „Hans Clauert, der märksische Eulenspiegel”. W 1961 r. ukazał się pierwszy tom jego wierszy – „Sarmatische Zeit”, na tomista w 1962 r. drugi – „Stattenland Strome”. W 1963 r. powstała pierwsza z jego powieści dla dorosłych „Levis Mühle. 34 Sätze über meinen Grossvater” (w 1967 r. wyd. polskie), natomiast w 1966 r. druga – „Litauische Claviere” (w 1969 r. wydanie polskie). Pisał również opowiadania – ich przekłady w języku polskim ukazały się w większości w almanachu „Uczta myszy i inne opowiadania” (wyd. 1968 r.). Pośmiertnie wydano jeszcze dwa tomiki wierszy Bobrowskiego (oba w przekładzie Eugeniusza Wachowiaka).
+Bobrowski zadebiutował jako poeta w 1941 r. na ziemi rosyjskiej. Swoje drukował przy pomocy Izy Siedel w czasopiśmie „Das Innere Reich”. W 1956 r. napisał książkę dla młodzieży ''Hans Clauert, der märksische Eulenspiegel''. W 1961 r. ukazał się pierwszy tom jego wierszy – ''Sarmatische Zeit'', a w 1962 r. drugi – ''Stattenland Strome''. W 1963 r. powstała pierwsza z jego powieści dla dorosłych ''Levis Mühle. 34 Sätze über meinen Grossvater'' (w 1967 r. wyd. polskie), natomiast w 1966 r. druga – ''Litauische Claviere'' (w 1969 r. wydanie polskie). Pisał również opowiadania – ich przekłady w języku polskim ukazały się (w większości) w almanachu ''Uczta myszy i inne opowiadania'' (wyd. 1968 r.). Pośmiertnie wydano jeszcze dwa tomiki wierszy Bobrowskiego (oba w przekładzie Eugeniusza Wachowiaka).
 Jako inspiratorów i mistrzów stylu Bobrowskiego uznaje się Richarda Hamanna (Bobrowski uznawał jego poglądy – iż „język jest połączeniem pierwiastków intelektualnych i zmysłowych, a poezja pramową ludzkiego rodu”, i chciał nawet napisać o nim książkę), Johanna Gottfrieda Herdera oraz Alfreda Brusta (pobudził w Bobrowskim ciekawość poznania historii i kultury rodzinnych Prus).

← poprzednia wersja		Wersja z 15:07, 7 kwi 2010
Linia 16:		Linia 16:
	[[Category:Warmia]] [[Category:powiat kętrzyński]] [[Category:pisarze]] [[Category:Literatura]]		[[Category:Warmia]] [[Category:powiat kętrzyński]] [[Category:pisarze]] [[Category:Literatura]]
	[[Category:1945-1960]]		[[Category:1945-1960]]
		+	[[Category:1961-1970]]

← poprzednia wersja		Wersja z 15:07, 7 kwi 2010
Linia 15:		Linia 15:

	[[Category:Warmia]] [[Category:powiat kętrzyński]] [[Category:pisarze]] [[Category:Literatura]]		[[Category:Warmia]] [[Category:powiat kętrzyński]] [[Category:pisarze]] [[Category:Literatura]]
		+	[[Category:1945-1960]]