Michał Kajka - Historia wersji

Zbigniew Chojnowski: /* Źródła */ 7. Zbigniew Chojnowski / Michał Kajka. Poeta mazurski. - Olsztyn: OBN im. W. Kętrzyńskiego, 1992.

2021-03-17T11:55:09Z

‎Źródła: 7. Zbigniew Chojnowski / Michał Kajka. Poeta mazurski. - Olsztyn: OBN im. W. Kętrzyńskiego, 1992.

Konrad o 12:59, 17 gru 2014

2014-12-17T12:59:34Z

Arom2001 o 08:57, 20 sie 2014

2014-08-20T08:57:07Z

Konrad o 06:12, 13 sie 2014

2014-08-13T06:12:01Z

LPF o 08:22, 7 sie 2014

2014-08-07T08:22:47Z

LPF o 12:05, 6 sie 2014

2014-08-06T12:05:45Z

LPF o 12:05, 6 sie 2014

2014-08-06T12:05:17Z

Konrad o 10:59, 30 lip 2014

2014-07-30T10:59:04Z

Konrad o 07:58, 17 lip 2014

2014-07-17T07:58:53Z

Konrad o 13:32, 6 lut 2014

2014-02-06T13:32:09Z

@@ Linia 32: / Linia 32: @@
 .Opowiadania uciesne / Michał Kajka, Michał Lengowski ; oprac. Władysław Gębik. – Olsztyn : Pojezierze, 1970.<br>
 .Ludzie godni pamięci: warmińsko-mazurscy patroni ulic / Jan Chłosta. – Olsztyn:Książnica Polska, 1997.<br>
 ==Zobacz także==

@@ Linia 1: / Linia 1: @@
-[[Image:Kajka_1.jpg|thumb|right|300px|Michał Kajka<br>
+[[Image:Kajka_1.jpg|thumb|right|350px|Michał Kajka<br>
 Źródło:http:///www.iwamir.info/orzysz/]]
 (1858-1940) -  murarz i cieśla, mazurski poeta ludowy, działacz mazurski
 == Rodzina<br>  ==
@@ Linia 20: / Linia 15: @@
 == Upamiętnienie<br>  ==
 Pośmiertnie odznaczony Orderem Polonia Restituta IV klasy (1945). W 1952 r. Związek Literatów Polskich odsłonił płytę pamiątkową na grobie Michała Kajki w Ogródku. W 1958 roku, nazwanym „Rokiem Kajkowskim”, z okazji  100 -lecia urodzin poety  odsłonięto jego pomnik, autorstwa [[Balbina Świtycz-Widacka|Balbiny Świtycz-Widackiej]] w [[ewim:Ełk|Ełku]], a w [[ewim:Orzysz|Orzyszu]] - kamień z pamiątkową tablicą. Dziesięć lat później w Ogródku powstało [[Muzeum Michała Kajki]]. Od 2005 r. odbywa się tu finał konkursu poetyckiego jego imienia.
 == Źródła<br>  ==

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 == Rodzina<br>  ==
 Urodził się 27 września 1858 r. w [[ewim:Skomack Wielki|Skomacku Wielkim]] jako najstarszy syn w chłopskiej rodzinie Frycza i Justyny
-z Zawadzkich. Tu,w 1864 r. rozpoczął naukę w polskiej szkole elementarnej a w 1868 r. przeniósł się do Szkoły Ludowej w [[ewim:Rostki|Rostkach]]. Po jej ukończeniu najmował się jako parobek u bogatszych chłopów, nauczył się ciesielstwa i murarstwa, które to zawody wykonywał później do końca życia. Od 1883 r. wraz z żoną Wilhelminą z Karasiów zamieszkał na stałe w [[ewim:Ogródek|Ogródku]] koło [[ewim:Ełk|Ełku]]. W 1886 r. postawił tu dom z zabudowaniami gospodarczymi. Kajkowie mieli dziesięcioro dzieci, ale przeżyło tylko dwóch synów. Starszy Gustaw, przejął od ojca gospodarstwo i mieszkał razem z rodzicami w Ogródku. Młodszy zaś, Adolf, zamieszkał w [[ewim:Orzysz|Orzyszu]]. Tu 22 września 1940 r. zmarł Michał Kajka. Został pochowany w Ogródku. Starszy syn poety, Gustaw, zginął w Gdańsku, w 1945 r. W Ogródku pozostała więc tylko synowa Kajki z dwojgiem dzieci. W 1966 r. całe gospodarstwo razem z budynkami przekazała na rzecz skarbu państwa. Sama zaś, z dorosłymi już wtedy dziećmi, wyjechała do Niemiec.
+z Zawadzkich. Tu,w 1864 r. rozpoczął naukę w polskiej szkole elementarnej a w 1868 r. przeniósł się do Szkoły Ludowej w [[ewim:Rostki Skomackie|Rostkach]]. Po jej ukończeniu najmował się jako parobek u bogatszych chłopów, nauczył się ciesielstwa i murarstwa, które to zawody wykonywał później do końca życia. Od 1883 r. wraz z żoną Wilhelminą z Karasiów zamieszkał na stałe w [[ewim:Ogródek|Ogródku]] koło [[ewim:Ełk|Ełku]]. W 1886 r. postawił tu dom z zabudowaniami gospodarczymi. Kajkowie mieli dziesięcioro dzieci, ale przeżyło tylko dwóch synów. Starszy Gustaw, przejął od ojca gospodarstwo i mieszkał razem z rodzicami w Ogródku. Młodszy zaś, Adolf, zamieszkał w [[ewim:Orzysz|Orzyszu]]. Tu 22 września 1940 r. zmarł Michał Kajka. Został pochowany w Ogródku. Starszy syn poety, Gustaw, zginął w Gdańsku, w 1945 r. W Ogródku pozostała więc tylko synowa Kajki z dwojgiem dzieci. W 1966 r. całe gospodarstwo razem z budynkami przekazała na rzecz skarbu państwa. Sama zaś, z dorosłymi już wtedy dziećmi, wyjechała do Niemiec.
 == Twórczość literacka  i działalność narodowa<br>  ==

@@ Linia 11: / Linia 11: @@
 == Rodzina<br>  ==
 Urodził się 27 września 1858 r. w [[ewim:Skomack Wielki|Skomacku Wielkim]] jako najstarszy syn w chłopskiej rodzinie Frycza i Justyny
-z Zawadzkich. Tu,w 1864 r. rozpoczął naukę w polskiej szkole elementarnej a w 1868 r. przeniósł się do Szkoły Ludowej w [[ewim:Rostki|Rostkach]]. Po jej ukończeniu najmował się jako parobek u bogatszych chłopów, nauczył się ciesielstwa i murarstwa, które to zawody wykonywał później do końca życia. Od 1883 r. wraz z żoną Wilhelminą z Karasiów zamieszkał na stałe w [[ewim:Ogródek|Ogródku]] koło [[ewim:Ełk|Ełku]]. W 1886 r. postawił tu dom z zabudowaniami gospodarczymi. Kajkowie mieli dziesięcioro dzieci, ale przeżyło tylko dwóch synów. Starszy Gustaw, przejął od ojca gospodarstwo i mieszkał razem z rodzicami w Ogródku. Młodszy zaś, Adolf, zamieszkał w Orzyszu. Tu 22 września 1940 r. zmarł Michał Kajka. Został pochowany w Ogródku. Starszy syn poety, Gustaw, zginął w Gdańsku, w 1945 r. W Ogródku pozostała więc tylko synowa Kajki z dwojgiem dzieci. W 1966 r. całe gospodarstwo razem z budynkami przekazała na rzecz skarbu państwa. Sama zaś, z dorosłymi już wtedy dziećmi, wyjechała do Niemiec.
+z Zawadzkich. Tu,w 1864 r. rozpoczął naukę w polskiej szkole elementarnej a w 1868 r. przeniósł się do Szkoły Ludowej w [[ewim:Rostki|Rostkach]]. Po jej ukończeniu najmował się jako parobek u bogatszych chłopów, nauczył się ciesielstwa i murarstwa, które to zawody wykonywał później do końca życia. Od 1883 r. wraz z żoną Wilhelminą z Karasiów zamieszkał na stałe w [[ewim:Ogródek|Ogródku]] koło [[ewim:Ełk|Ełku]]. W 1886 r. postawił tu dom z zabudowaniami gospodarczymi. Kajkowie mieli dziesięcioro dzieci, ale przeżyło tylko dwóch synów. Starszy Gustaw, przejął od ojca gospodarstwo i mieszkał razem z rodzicami w Ogródku. Młodszy zaś, Adolf, zamieszkał w [[ewim:Orzysz|Orzyszu]]. Tu 22 września 1940 r. zmarł Michał Kajka. Został pochowany w Ogródku. Starszy syn poety, Gustaw, zginął w Gdańsku, w 1945 r. W Ogródku pozostała więc tylko synowa Kajki z dwojgiem dzieci. W 1966 r. całe gospodarstwo razem z budynkami przekazała na rzecz skarbu państwa. Sama zaś, z dorosłymi już wtedy dziećmi, wyjechała do Niemiec.
 == Twórczość literacka  i działalność narodowa<br>  ==
 „Układał pieśni religijne w duchu luterańskim, pisał mazurskie humoreski, uprawiał wierszowaną publicystykę…”.  Pisać zaczął około 17. roku życia. Pierwsze utwory poetyckie w języku polskim opublikował w ostródzkim "Mazurze" Jana Karola Sembrzyckiego (1884), a 1886 r. w "Nowinach Śląskich". W kolejnych latach jego wiersze ukazywały się w "Mazurze", "Gazecie Ludowej" (Ełk), "Mazurskim Przyjacielu Ludu" i w dodatkach do [[Gazeta Olsztyńska|„Gazety Olsztyńskiej”]]. Jednocześnie rozpoczął działalność społeczną i polityczną. Włączał się w działania ruchu polskiego w [[ewim:Prusy Wschodnie|Prusach Wschodnich]], sprzeciwiał się hitleryzmowi, opowiadał się za podtrzymaniem wśród Mazurów języka polskiego. Od 1890 r. prowadził biblioteczkę [[ewim:Towarzystwo Czytelni Ludowych|Towarzystwa Czytelni Ludowych w Ogródku]], był w gronie założycieli [[ewim:Mazurska Partia Ludowa|Mazurskiej Partii Ludowej]] (1896), uczestniczył w spotkaniu polskich działaczy z Mazur i Wielkopolski w [[ewim:Szczytno|Szczytnie]] (1907). Działał także na rzecz sprawy polskiej w okresie plebiscytu, a w kolejnych latach w [[ewim:Zjednoczenie Mazurskie|Zjednoczeniu Mazurskim]], [[ewim:Związek Polaków w Niemczech|Związku Polaków w Niemczech]] i [[ewim:Związek Polskich Towarzystw Szkolnych|Związku Polskich Towarzystw Szkolnych]]. Na licznych spotkaniach narodowych deklamował swoje wiersze. Już w 1897 r. określony przez Niemców mianem "zatwardziałego Polaka", od lat trzydziestych znajdował się pod stałą obserwacją narodowych socjalistów. Uniemożliwiono mu wyjazdy do Polski, nie mógł wziąć udziału m.in. w wycieczce Mazurów do Polski w 1930 r., ale mógł przyjąć w 1935 Melchiora Wańkowicza. W 1931 r. był współzałożycielem Komisji Szkolnej na Mazurach z siedzibą w Szczytnie. W ostatnich latach życia część utworów ogłaszał anonimowo.
-Za życia doczekał się wydania zbioru '''Pieśni mazurskie''' (1927), który ukazał się nakładem redakcji "Gazety Mazurskiej" i "Mazura". Po jego śmierci wydano: '''Wybór wierszy''' (1954). '''Wiersze wybrane''' (1958), '''Zebrałem snop plonu'''... (1958), '''Opowiadania ucieszne''' (1970 ) '''Z duchowej mej niwy'''... (1982). Liczne odniesienia do postaci Michała Kajki można odnaleźć w powieści dla młodzieży "Pan Samochodzik i złota rękawica" autorstwa [[Zbigniew Nienacki|Zbigniewa Nienackiego]]. Część uratowanych w 1945 rękopisów poety znajduje się w Stacji Naukowej Polskiego Towarzystwa Historycznego w Olsztynie, część zaś w dziale rękopisów Biblioteki PAN w Krakowie.
+Za życia doczekał się wydania zbioru '''Pieśni mazurskie''' (1927), który ukazał się nakładem redakcji "Gazety Mazurskiej" i "Mazura". Po jego śmierci wydano: '''Wybór wierszy''' (1954). '''Wiersze wybrane''' (1958), '''Zebrałem snop plonu'''... (1958), '''Opowiadania ucieszne''' (1970 ) '''Z duchowej mej niwy'''... (1982). Liczne odniesienia do postaci Michała Kajki można odnaleźć w powieści dla młodzieży "Pan Samochodzik i złota rękawica" autorstwa [[Zbigniew Nienacki|Zbigniewa Nienackiego]]. Część uratowanych w 1945 rękopisów poety znajduje się w Stacji Naukowej [[Polskie Towarzystwo Historyczne. Oddział w Olsztynie|Polskiego Towarzystwa Historycznego w Olsztynie]], część zaś w dziale rękopisów Biblioteki PAN w Krakowie.
 == Upamiętnienie<br>  ==

@@ Linia 14: / Linia 14: @@
 == Twórczość literacka  i działalność narodowa<br>  ==
-„Układał pieśni religijne w duchu luterańskim, pisał mazurskie humoreski, uprawiał wierszowaną publicystykę…”.  Pisać zaczął około 17. roku życia. Pierwsze utwory poetyckie w języku polskim opublikował w ostródzkim "Mazurze" Jana Karola Sembrzyckiego (1884), a 1886 r. w "Nowinach Śląskich". W kolejnych latach jego wiersze ukazywały się w "Mazurze", "Gazecie Ludowej" (Ełk), "Mazurskim Przyjacielu Ludu" i w dodatkach do [[Gazeta Olsztyńska|„Gazety Olsztyńskiej”]]. Jednocześnie rozpoczął działalność społeczną i polityczną. Włączał się w działania ruchu polskiego w [[ewim:Prusy Wschodnie|Prusach Wschodnich]], sprzeciwiał się hitleryzmowi, opowiadał się za podtrzymaniem wśród Mazurów języka polskiego. Od 1890 r. prowadził biblioteczkę [[ewim:Towarzystwo Czytelni Ludowych]]Towarzystwa Czytelni Ludowych w Ogródku, był w gronie założycieli [[ewim:Mazurska Partia Ludowa|Mazurskiej Partii Ludowej]] (1896), uczestniczył w spotkaniu polskich działaczy z Mazur i Wielkopolski w [[ewim:Szczytno|Szczytnie]] (1907). Działał także na rzecz sprawy polskiej w okresie plebiscytu, a w kolejnych latach w [[ewim:Zjednoczenie Mazurskie|Zjednoczeniu Mazurskim]], [[ewim:Związek Polaków w Niemczech|Związku Polaków w Niemczech]] i [[ewim:Związek Polskich Towarzystw Szkolnych|Związku Polskich Towarzystw Szkolnych]]. Na licznych spotkaniach narodowych deklamował swoje wiersze. Już w 1897 r. określony przez Niemców mianem "zatwardziałego Polaka", od lat trzydziestych znajdował się pod stałą obserwacją narodowych socjalistów. Uniemożliwiono mu wyjazdy do Polski, nie mógł wziąć udziału m.in. w wycieczce Mazurów do Polski w 1930 r., ale mógł przyjąć w 1935 Melchiora Wańkowicza. W 1931 r. był współzałożycielem Komisji Szkolnej na Mazurach z siedzibą w Szczytnie. W ostatnich latach życia część utworów ogłaszał anonimowo.
+„Układał pieśni religijne w duchu luterańskim, pisał mazurskie humoreski, uprawiał wierszowaną publicystykę…”.  Pisać zaczął około 17. roku życia. Pierwsze utwory poetyckie w języku polskim opublikował w ostródzkim "Mazurze" Jana Karola Sembrzyckiego (1884), a 1886 r. w "Nowinach Śląskich". W kolejnych latach jego wiersze ukazywały się w "Mazurze", "Gazecie Ludowej" (Ełk), "Mazurskim Przyjacielu Ludu" i w dodatkach do [[Gazeta Olsztyńska|„Gazety Olsztyńskiej”]]. Jednocześnie rozpoczął działalność społeczną i polityczną. Włączał się w działania ruchu polskiego w [[ewim:Prusy Wschodnie|Prusach Wschodnich]], sprzeciwiał się hitleryzmowi, opowiadał się za podtrzymaniem wśród Mazurów języka polskiego. Od 1890 r. prowadził biblioteczkę [[ewim:Towarzystwo Czytelni Ludowych|Towarzystwa Czytelni Ludowych w Ogródku]], był w gronie założycieli [[ewim:Mazurska Partia Ludowa|Mazurskiej Partii Ludowej]] (1896), uczestniczył w spotkaniu polskich działaczy z Mazur i Wielkopolski w [[ewim:Szczytno|Szczytnie]] (1907). Działał także na rzecz sprawy polskiej w okresie plebiscytu, a w kolejnych latach w [[ewim:Zjednoczenie Mazurskie|Zjednoczeniu Mazurskim]], [[ewim:Związek Polaków w Niemczech|Związku Polaków w Niemczech]] i [[ewim:Związek Polskich Towarzystw Szkolnych|Związku Polskich Towarzystw Szkolnych]]. Na licznych spotkaniach narodowych deklamował swoje wiersze. Już w 1897 r. określony przez Niemców mianem "zatwardziałego Polaka", od lat trzydziestych znajdował się pod stałą obserwacją narodowych socjalistów. Uniemożliwiono mu wyjazdy do Polski, nie mógł wziąć udziału m.in. w wycieczce Mazurów do Polski w 1930 r., ale mógł przyjąć w 1935 Melchiora Wańkowicza. W 1931 r. był współzałożycielem Komisji Szkolnej na Mazurach z siedzibą w Szczytnie. W ostatnich latach życia część utworów ogłaszał anonimowo.
 Za życia doczekał się wydania zbioru '''Pieśni mazurskie''' (1927), który ukazał się nakładem redakcji "Gazety Mazurskiej" i "Mazura". Po jego śmierci wydano: '''Wybór wierszy''' (1954). '''Wiersze wybrane''' (1958), '''Zebrałem snop plonu'''... (1958), '''Opowiadania ucieszne''' (1970 ) '''Z duchowej mej niwy'''... (1982). Liczne odniesienia do postaci Michała Kajki można odnaleźć w powieści dla młodzieży "Pan Samochodzik i złota rękawica" autorstwa [[Zbigniew Nienacki|Zbigniewa Nienackiego]]. Część uratowanych w 1945 rękopisów poety znajduje się w Stacji Naukowej Polskiego Towarzystwa Historycznego w Olsztynie, część zaś w dziale rękopisów Biblioteki PAN w Krakowie.
@@ Linia 35: / Linia 35: @@
 [[Category:Historia kultury|Kajka,Michał]]
-[[Category:1801-1918|Kajka,Michał]][[Category:1919-1944|Kajka,Michał]][[Category:Pisarze i poeci|Kajka,Michał]][[Category:Powiat piski|Kajka,Michał]] [[Category:Orzysz (gmina miejsko-wiejska)|Kajka,Michał]] [[Category:Organizatorzy i animatorzy kultury|Kajka,Michał]]
+[[Category:1801-1918|Kajka,Michał]]
 [[Category:Działacze społeczni|Kajka,Michał]]
 [[Category:Wielkie postaci Warmii i Mazur|Kajka,Michał]]

@@ Linia 10: / Linia 10: @@
 == Rodzina<br>  ==
-Urodził się 27 września 1858 r., jako najstarszy syn w chłopskiej rodzinie Frycza i Justyny
+Urodził się 27 września 1858 r. w [[ewim:Skomack Wielki|Skomacku Wielkim]] jako najstarszy syn w chłopskiej rodzinie Frycza i Justyny
-z Zawadzkich, w Skomacku Wielkim. Tu,w 1864 r. rozpoczął naukę w polskiej szkole elementarnej a w 1868 r. przeniósł się do Szkoły Ludowej w Rostkach. Po jej ukończeniu najmował się jako parobek u bogatszych chłopów, nauczył się ciesielstwa i murarstwa, które to zawody wykonywał później do końca życia. Od 1883 r. wraz z żoną Wilhelminą z Karasiów zamieszkał na stałe w [[ewim:Ogródek|Ogródku]] koło [[ewim:Ełk|Ełku]]. W 1886 r. postawił tu dom z zabudowaniami gospodarczymi. Kajkowie mieli dziesięcioro dzieci, ale przeżyło tylko dwóch synów. Starszy Gustaw, przejął od ojca gospodarstwo i mieszkał razem z rodzicami w Ogródku. Młodszy zaś, Adolf, zamieszkał w Orzyszu. Tu 22 września 1940 r. zmarł Michał Kajka. Został pochowany w Ogródku. Starszy syn poety, Gustaw, zginął w Gdańsku, w 1945 r. W Ogródku pozostała więc tylko synowa Kajki z dwojgiem dzieci. W 1966 r. całe gospodarstwo razem z budynkami przekazała na rzecz skarbu państwa. Sama zaś, z dorosłymi już wtedy dziećmi, wyjechała do Niemiec.
+z Zawadzkich. Tu,w 1864 r. rozpoczął naukę w polskiej szkole elementarnej a w 1868 r. przeniósł się do Szkoły Ludowej w Rostkach. Po jej ukończeniu najmował się jako parobek u bogatszych chłopów, nauczył się ciesielstwa i murarstwa, które to zawody wykonywał później do końca życia. Od 1883 r. wraz z żoną Wilhelminą z Karasiów zamieszkał na stałe w [[ewim:Ogródek|Ogródku]] koło [[ewim:Ełk|Ełku]]. W 1886 r. postawił tu dom z zabudowaniami gospodarczymi. Kajkowie mieli dziesięcioro dzieci, ale przeżyło tylko dwóch synów. Starszy Gustaw, przejął od ojca gospodarstwo i mieszkał razem z rodzicami w Ogródku. Młodszy zaś, Adolf, zamieszkał w Orzyszu. Tu 22 września 1940 r. zmarł Michał Kajka. Został pochowany w Ogródku. Starszy syn poety, Gustaw, zginął w Gdańsku, w 1945 r. W Ogródku pozostała więc tylko synowa Kajki z dwojgiem dzieci. W 1966 r. całe gospodarstwo razem z budynkami przekazała na rzecz skarbu państwa. Sama zaś, z dorosłymi już wtedy dziećmi, wyjechała do Niemiec.
 == Twórczość literacka  i działalność narodowa<br>  ==